За човечкото назначување

78234ЗА ЧОВЕЧКОТО НАЗНАЧУВАЊЕ

Што е тоа човек? На ова прашање апостолот на луѓето им одговара: „Вие сте храм на живиот Бог, како што рекол Бог: ‘Ќе се вселам во нив и ќе одам меѓу нив; ќе им бидам Бог, а тие ќе бидат Мој народ’“ (2. Кор. 6: 16). Светото Писмо, воопшто, секој човек го нарекува – дом, семејство, сад. Оној човек, кој не сака да биде дом Божји, сад на Божествената благодат, станува сад на гревот и на сатаната… Човекот не може да не биде она, за што е создаден: тој не може да не биде дом, да не биде живеалиште, да не биде сад. Не му е дадено да престојува сам со себе, надвор од општењето: за него тоа е неприродно. Тој може да биде сам со себе, единствено со посредство на Божествената благодат, во нејзино присуство, со нејзино дејствување: без неа, тој станува туѓ на себеси; заради доброволното отстранување на благодатта од себе, заради негрижата на целта на Создателот, тој и не сакајќи им се потчинува на власта на паднатите духови.

Човекот станува сад и живеалиште Божјо, со посредство на христијанството; тоа обитувалиште се средува и украсува со дејство на Светиот Дух: „Врз Кого и вие ќе се соѕидате во живеалиште Божјо преку Духот“ (Ефес. 2: 22). Човекот тежнее да ѝ удоволи на Божествената цел! Копнее да го постигне достоинството што му го понудил Бог! Тоа достоинство, за време на создавањето на човекот било дар Божји; загубено со падот, тоа по искупувањето пак станува дар Божји. „Затоа ги преклонувам колената свои – им пишува апостол Павле на Ефесјаните – пред Отецот на нашиот Господ Исус Христос… да ви даде, по богатството на Својата слава, сила да се утврдите преку Неговиот Дух во внатрешниот човек, и преку верата Христос да се всели во срцата ваши“ (Ефес. 3: 14, 16-17). Достоинството го подарил и озаконил Бог – отфрлањето на достоинството зад себе повлекува вечна погибел. „Бидете во Мене, и Јас ќе бидам во вас – им рекол Спасителот на Своите ученици – христијаните. – Како што прачката не може да роди плод сама од себе, ако не е на лозата, така и вие, ако не бидете во Мене. Јас сум лозата, а вие прачките; и којшто е во Мене, и Јас во него, оти без Мене не можете да направите ништо. Ако некој не остане во Мене, ќе биде исфрлен надвор, како прачката, и ќе се исуши, и во оган ќе ги фрлат, и ќе,  изгорат“ (Јован 15: 4-6). „Ако некој Ме љуби, ќе го пази словото Мое, и Мојот Отец ќе го возљуби, и ќе дојдеме при него и живеалиште во него ќе направиме“ (Јован 14: 23). Сите Божји избраници станале храмови на божеството, како што за себе зборува свети апостол Павле: Христос живее во мене (Гал. 2: 20). За луѓето, кои не Continue reading

Advertisements

Реклама

160569.bРЕКЛАМА

Купете ја мојата душа

во случај на тепаница

можете да ја употребите како боксерска алка.

Купете го моето срце

во случај на висока температура

можете да го употребите како разладувачки апарат.

Купете ги моите очи

во случај на сообраќајна несреќа

можете да ги употребите како олеснувачки доказ.

Купете ја мојата насмевка

во случај на распродадени кино-билети

можете да ја употребите како бесплатна досада.

Купете ме мене

во случај на непријатности во животот

можете да ме употребите како виновник.

Бошко Смаќоски

За човечкото достоинство

88982ЗА ЧОВЕЧКОТО ДОСТОИНСТВО

Човеку! Сфати го своето достоинство.

Види ги шумите и нивите, широките реки, безграничните мориња, високите гори, раскошните дрвја, сите ѕверови и стоката по земјата, рибите и другите суштества кои лутаат по морските длабочини – види ги ѕвездите, месечината, сонцето, небото: сето тоа е наменето да ти служи тебе.

Освен видливиот свет за нас, постои уште и невидлив свет за телесните очи, кој, неспоредливо го надминува видливиот. И невидливиот свет е – за човекот.

Каква почит укажал Господ (на оној, кого го создал), според Својот образ! Колку високо назначување однапред му одредил! Видливиот свет е само – подготвено предворје на велелепното и пространо живеалиште. Таму, како во предворје, образот Божји треба да се украси со завршни линии и бои за да добие најпотполна сличност со својот најсвет и најсовршен Изворник, за во убавината и раскошот на таа сличност да влезе во одајата во која, на несфатлив начин е присутен Изворникот, како да ја ограничил Својата неограниченост, за да им се покаже на своите љубени, разумни созданија.

Не е човекот на земјата за игра! Ниту заради забава… Не е неважно тоа што Бог го создал човекот според Свој образ и подобие! Не е неважно тоа што Синот Божји го искупил паднатиот човек со Својата Крв! Треба да се цени таа Божја дарежливост! Треба да се цени сесветата Богочовечка Крв! Не ја ценат доволно оние, кои на својата вера ѝ посветуваат само површно внимание, на поминување, додека душата во потполност ја посветуваат на суетните, минливи и пропадливи забави. Не! Бидејќи, дури и оние, кои целиот живот му го посветиле на Бог – ништо не сториле и не примиле ништо соодветно во споредба со Божјите добродетели! Еден, само еден е достоен да Continue reading

Црквата е дом Божји

89379ЦРКВАТА Е ДОМ БОЖЈИ

(Свети Теофан Затворник)

Потребни ли ти се поуки? Оди во Црквата – слушај и гледај! И преку увото, и преку окото во тебе ќе се всадат поуките од секаков вид. Слушај го апостолското четиво, евангелското четиво, пророците и поучувај се; внимавај на пеењето и вразумувај се; гледај на свештенодејствата и вознесувај се проникнувајќи во нивното значење и смисла; гледај ги иконите и спомнувај си за славните дела на изобразените и труди се да ги подражаваш, или прославувај Го Бога, Кој е дивен во милоста и правдата. Во Црквата и неписмените се претвораат во писмени и познавачи на божествените и спасителни Тајни, само доколку внимаваат…

Чувствуваш ли должност да понудиш и принесеш жртва на својот Бог и Творец, Промислител и Спасител – оди во Црквата. Овде секојдневно се принесува бескрвната жртва на Бога – Телото и Крвта на Господа, единствената достојна жртва пред Бога, која има сила да Го умилостиви…

Сакаш ли да стекнеш навика во молитвата и да добиеш раководство за неа? Па токму со тоа светата Црква е најбогата! Таа и готови молитви ќе ти подаде и ќе те научи како самиот со свои зборови да вознесуваш молитви кон Бога. Во неа сè е молитва и секој таму ќе најде молитви од секаков вид и за секаква потреба…

Имаш ли било каква посебна потреба? За секоја потреба, каква и да била, во Црквата ќе најдеш благопотребно задоволство. Те смутуваат ли помислите, очајуваш ли во духот, те ожалостуваат ли несреќите, се наоѓаш ли на пат или се подготвуваш да започнеш било какво дело – сето тоа и уште многу повеќе ќе најдеш во Црквата; ќе најдеш и Continue reading

За читањето на Светото Писмо

Svyatoe-Evangelie-1000ЗА ЧИТАЊЕТО НА СВЕТОТО ПИСМО

Знај: Божественото Писмо, кога неправилно се сфаќа и толкува, може да ја погуби душата. Тоа го рекол свети апостол Петар за Посланијата на свети апостол Павле, проширувајќи ја таа констатација и на другите книги од Светото Писмо (2. Пет. 3: 16), што посебно треба да се однесува на Стариот Завет, кој е полн со праслики и сенки. Треба внимателно да се однесуваме со мечот со две острици – со Светото Писмо. Светите Отци на монасите почетници им советуваат повеќе да се занимаваат со читање на дејствените отечки книги, во кои детално се објаснети монашките подвизи и е покажан патот на правилно разбирање на Светото Писмо, отколку со читање на самото Свето Писмо. И ти следи го тој свет и спасоносен совет на Отците.

Кон Светото Писмо однесувај се побожно, како што му доликува на вистинскиот син на вистинската Црква; имај ја потребната доверба и почит кон отечките дела. Истиот оној Дух Божји, Кој делувал кај пророците и апостолите, делувал и кај светите учители и пастири на Црквата; сведок на тој догмат е светиот апостол: „И едни од вас Бог постави – вели тој – во Црквата прво апостоли, второ пророци, трето учители“ (1. Кор. 12: 28).

Во согласност со зборовите на апостолот, зборовите на Светото Писмо и упатсвото на Црквата, прво место во вашата благочестива литература треба да заземаат делата на апостолите. Меѓу делата на апостолите, прво место зазема Евангелието. За правилно да го сфатите Новиот Завет, читајте ги светите учители на Црквата, читајте го и Continue reading

Искри…

189963.bИСКРИ…

Лесни патеки се оние, по кои се слегува, а нагорнината секогаш ги крие своите опасности (Serge Caulier)

На пример, колку многу несредени животи има, заради тоа што луѓето имаат пари во изобилство. Полесно е да се сретнат млади луѓе, но со цврст дух, во скромните средини, зашто животот таму е тежок. Раскалашаноста ги слабее карактерите, ја заспива интелигенцијата, ги затвора срцата… Дали сум на лесната патека? Ако сум, можам ли сосема искрено да кажам дека таа леснотија ми помага да се искачам? Ако гледам дека има нагорнина, сум ги преценил ли доволно опасностите, на кои се изложувам? Кои? Како да ги избегнам?

Господи Исусе Христе, поведи ме кон висините, па дури и по цена мојот живот да постанува помалку лесен…

 

Ако сакаш да го дофатиш она, што е најдлабоко во тебе, треба да умееш да се контролираш (Michel Quoist)

Пеперутката, која постојано кружи околу цвеќето, а никогаш не застанува, никогаш ништо не би нашла… Да се копа во земјата во потрага на дијаманти, а никогаш да не се спушти лопатата, за да се види што фрламе зад себе, тоа не е паметно… Ако часовите поминуваат во мојот ден, а дните во мојот живот, а никогаш да не размислувам за она што го правам, дали тоа е паметно? Или само сум понесен од настаните, мотивите и размислувањата на другите?

Господи Исусе Христе, Ти ветувам дека почесто ќе сопирам во твоја близина…

Животот, па дури и оној – најдолгиот, секогаш е кус (E. Galindo)

Дваесет или сто години на живот, разликата е безначајна во однос на милијардите години на Вселената… Мојот живот е како блесок на молњата во период од една година, спореден со траењето на светот. Мојот живот е кус: сосема е непотребно да се натоварам со споредните и минливи нешта и да се заморувам во потрагата по Continue reading

За читањето на делата од Светите Отци

10589ЗА ЧИТАЊЕТО НА ДЕЛАТА ОД СВЕТИТЕ ОТЦИ

Христијанинот кој живее во светот не треба да ги чита светите отци, кои пишувале за монаси. Каква е користа од читање за добродетелите кои не можат да се исполнат на дело? Не може да има никаква корист, туку само штета, која се состои во тоа, што кај човекот ќе се разбуди фантазирањето за духовна состојба, која нему никако не му доликува. Ова фантазирање понекогаш лажно ќе ја насладува вообразбата со умислени добродетели, а понекогаш на душата ќе наведува униние и очај, кога ќе видиме дека тие добродетели не можеме да ги исполниме, и секогаш ќе нè одвлекуваат од добрите дела, кои, всушност ни доликуваат, па на тој начин нашиот живот ќе го направат пуст и бесплоден. Христијанинот, кој животот го поминува и го завршува во светот, треба да ги чита Светите Отци кои пишувале за сите христијани воопшто.

Ако книгата дава совети за безмолвие и покажува изобилство на духовни плодови, кои се собираат во длабока пустина, кај почетникот задолжително ќе се појави најсилна желба да се оддалечи во осаменост во пустина. Ако книгата зборува за безусловното послушание под раководство на духовниот отец, тогаш кај почетникот задолжително ќе се појави желба за најстрог живот во целосна покорност на духовникот. Бог на нашето време не го дал ниту едниот, ниту другиот начин на живот. Но, книгите на Светите Отци кои се напишани за тоа, на почетникот можат да влијаат толку силно, што тој, по своето неискуство и незнаење, лесно ќе се одлучи да го остави местото каде што живее и каде што ги има сите услови да се спаси и духовно да напредува преку исполнување на евангелските заповеди, заради неостварливиот сон за совршен живот, кој живописно и заводливо се изобразил во неговата фантазија.

Беседите и друштвото од ближните силно дејствуваат на човекот. Беседите и познанството со учен човек донесува многу знаење, со поет многу возвишени мисли и чувства, со патник – многу сведоштва за другите земји и обичаите на нивните народи. Очигледно е дека беседите и познанствата со светите донесува светост. „Со светиите ти постапуваш свето, со невин човек – си благ, со чистиот – чисто, а со лукавиот – според неговото лукавство“ (Псал. 17: 25-26).

Од сега, во текот на кусиот земен живот, кој Светото Писмо дури не го ни нарекло живот, туку странствување, бара познанство со светите. Сакаш ли на небото да му припаѓаш на нивното друштво, сакаш ли да учествуваш во Continue reading

За читањето на духовните книги

SONY DSCЗА ЧИТАЊЕТО НА ДУХОВНИТЕ КНИГИ

Духовните книги треба да се читаат по малку, за умот да не се презасити. Со умот се случува исто што и со желудникот, кој, кога ќе се презасити се одвраќа и од најдобрата храна.

Како пример за тоа, колку расипаното духовно око штетно делува на нашето спасение, ќе го наведеме следново, што од искуство го видовме: некои се начитале романи, според нив го дотерале умот и срцето; подоцна, поразени од било каков незгоден пресврт во животот, или по сопствен внатрешен разбуден наговор, или дури на поттик од милоста Божја, тие луѓе посакале да живеат благочестив живот. Тогаш се покажала целата погубност на расположението што ја стекнале со претходното читање. Навикнатоста на насладување со сладострастие, постојано ги одвлекувала од покајните чувства и ги водела во наслада на сладострастие, толку омразена пред Бога, која душата на човекот ја прави непристапна за Светиот Дух, а лесно пристапно живеалиште за сатаната. Особено јасно тоа се забележува кај женскиот пол. Оние жени кои читале многу романи, а потоа се посветиле на побожен живот, или дури на подвижништво, обично сакаат нивниот нов живот, исто така, да биде роман; тие сакаат, според расположението на својата душа да бидат – љубовници! Сакаат, бидејќи нивната волја, повредена од неправилната употреба, насилно ги влече кон усвоеното сладострастие, додека умот, ослабен, помрачен, развратен, поробен со мисли стекнати преку читање, нема ниту сила, ниту способност да раководи со волјата и да ја воздржува од неправилен стремеж. Оние, кои се наситиле од читање на романи, многу се наклонети на самоизмама и на Continue reading

Црквата

89235ЦРКВАТА

(Свети Јован Кронштатски)

Црквата е вечна вистина, зашто е соединета со Вистината – Христос и оживотворена преку Духот на вистината: Јас Сум со вас преку сите дни. Црквата е Неговото тело – говори апостолот.

Во Црквата се содржат сите наши слатки надежи и наши очекувања, нашиот мир, нашата радост, заедно со очистувањето и осветувањето. Сè што е најубаво, највозвишено, најдрагоцено, најсвето, најмудро – сето тоа е заклучено само во Црквата. Црквата е небо на земјата.

Со каква љубов мајчинска, или подобро кажано, божествена, Црквата секојдневно нè носи на своите раце, вознесува за нас постојани молитви кон Господа: навечер, на полноќ, наутро, во средината на денот; нè поучува, очистува, осветува, лекува и укрепува преку Тајните и со сите свои спасителни средства; нè раководи на најнежен и најкроток начин кон спасението и вечниот живот.

Црквата преку храмот и богослужбите влијае на секој човек, целосно го воспитува: влијае на неговиот вид, слух, мирис, допир, вкус, на имагинацијата, начувствата, на умот и волјата преку благолепието на иконите и преку целиот храм: биењето на камбаните, падењето кадењето со темјанот, целивањето на Евангелието, крстот и светите икони, просфорите и милозвучното читање на Писмото.

На светот нема ништо поважно, отколку спасението на човечките души… Светата Црква засекогаш преку неизбришливи букви зацртала форми и обреди во своето богослужение за целиот домострој на спасението…

Што ќе се случи со оној човек, кој ќе влезе во кораб во водата, па откако ќе го види разбеснетото море, не само што нема да сака да се држи за коработ, туку и ќе го оттурнува од себе? Сигурно, тој ќе потоне во морето. На христијаните, за спасение од вечната погибел, од небото им е подадено Светото Писмо и сите Тајни заедно со Continue reading

За послушноста кон Црквата

89218ЗА ПОСЛУШНОСТА КОН ЦРКВАТА

Да го оградиме со смиреност умот, не дозволувајќи му непромислено да стреми кон стекнување на знаења, колку и да ја привлекуваат нашата љубопитност нивните новини и значајни имиња. Да се пазиме од испитувањата на лажните учења, прикриени со име и со маска на христијанско учење. Да ги смириме во послушност кон Црквата, отфрлајќи ја секоја помисла, која станува против разумот Христов, против разумот на Црквата. За умот, отпрвин е тежок тесниот пат на послушност кон Црквата; но тој пат води на широчина и во слобода на духовниот разум, пред кој исчезнува секоја горделива нескладност, која телесниот и душевен разум ја наоѓаат во точно покорување на Црквата. Да не му дозволиме за духовните работи да чита нешто друго, освен она што го има во книгите кои ги напишале писателите на вистинската Црква, за кои самата Црква посведочила дека се органи на Светиот Дух. Оној што ги чита светите писатели, незабележливо се присоединува со Светиот Дух, Кој претстојува и зборува во нив; а кој ги чита еретичките автори, макар тие во своите еретички зборници да се прогласени и за светители, се присоединува кон лукавиот дух на прелест: заради непослушност кон Црквата, во што се гледа гордоста, тој паѓа во замките на овој свет.