Преподобен Финијан од Клонард

St Finnian Of ClonardСПОМЕН НА ПРЕПОДОБНИОТ ОТЕЦ НАШ ФИНИЈАН, ПОДВИЖНИКОТ ОД МАНАСТИРОТ КЛОНАРД, ЧИЈ СПОМЕН ЦРКВАТА ГО СЛАВИ НА 12 ДЕКЕМВРИ

(?-549; Finnian of Clonard)

Преподобниот Финијан, најверојатно, роден е во Мајшел (Myshall), во грофовијата Карлоу (Carlow), а во христијанската вера бил воведен од свети Фортчерн (Fortchern). Според преданието, тие двајцата се населиле во Велс, за да имаат можност да се усовршуваат, под духовна грижа на големите светители од тој крај, какви што биле свети Кадок Ланкарфански (Cadoc of Llancarfan), свети Давид Меневиски (David of Menevia) и свети Гилдас (Gildas).

По долго отсуство, тој се вратил во родниот крај и почнал да оди од село во село, поради проповед на христијанската вера. Тој основал цркви и манастири, а својата активност најмногу ја развил во Агхоул (Aghowle), во грофовијата Виклоу (Wicklow) и во Муња Сулкен (Mugna Sulcain). Воден од ангелот Божји, тој пристигнал во Клонард (Cluain Eraird), во кралството (денешната грофовија) Мит (Meath). Според преданието, нему во видение му било кажано дека тоа е местото каде што ќе почине и ќе воскресне на сеопштото воскресение. Тука изградил и црква од глина и гранки.

Гласот за него набргу се проширил во околината, па кај него почнале отсекаде и од сите возрасти – од најмали деца, до највозрасни старци, а имало и Continue reading

Свети Ефрем Сирин: Непостојаноста на човечката волја

102217СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН: НЕПОСТОЈАНОСТА НА ЧОВЕЧКАТА ВОЛЈА

Господи, биди милостив кон нашето зловолие – тоа е причина за сите наши несреќи. Неговите размисли се тајни тажни за душата – неговите пак дела – јавни болки за човекот. Од него е произлезено првото нарушување на заповедта, што ги породило сите гревови во минатото, во сегашноста и за иднината. Ти, Господи на чистотата, очисти ја нашата слобода – сама по себеси таа е матен извор. Се восхитувам на слободата на човековата волја! Таа е силна – но и соборена; таа е господарка – но и робинка; има можност да победува – но сака да отстапува; макар и да е слободна – таа се оддава на ропство; нешто повеќе – како заробеничка своерачно го потпишува своето ропство! Нашата волја многу лесно се повредува. Човекот сака да го вложи своето богатство на небото, меѓутоа, завидливиот на секое добро го попречува и оттргнува од тоа – и тој често отстапува. Во кого љубовта не е чиста – тој ја губи здравата смисла на животот; неговото добротворство се поддржува само со пофалба, како што росата го крепи цвеќето; сретне ли неодобрување – неговото добротворство изнемоштува, како трева од горештина и вене од изгорувачкото ветре на хулењето. Слава на Твојата волја, Господи! Таа постојано го очекува нашето покајание и го посакува нашето спасение.

Нека биде благословен споменот на сите праведници, кои останале цврсти и неизменети во верата и делата свои. Тие не се измениле како месечината во своето движење, но се уподобиле на сонцето, кое секогаш дава еднаква светлина. Нивните духови не биле како Continue reading

Преподобен Јустинијан од Велс

justinianЖИТИЈА НА СВЕТИИ, КОИ СЕ ПРОСЛАВИЈА ВО ЗЕМЈАТА БРИТАНСКА

СПОМЕН НА ПРЕПОДОБНИОТ ОТЕЦ НАШ ЈУСТИНИЈАН, ПОДВИЖНИКОТ НА ОСТРОВОТ РАМСЕЈ ВО ВЕЛС, ЧИЈ СПОМЕН ЦРКВАТА ГО СЛАВИ НА 5 ДЕКЕМВРИ

(VI век; Justinian of Wales)

Свети Јустинијан е роден во Бретанија, во блародно и благочестиво семејство. Најпрво бил ракополжен за свештеник, а потоа избегал од својата татковина и започнал да живее отшелнички живот на островот Рамсеј, на брегот на Дивед (Dyfed), во јужен Велс. Своите духовни сили и трудови ги здружил со отшелникот Гонориј (Honorius), кој таму живеел со својата сестра и нејзината слугинка.

Светоста на Јустинијан предизвикала восхит кај свети Давид Велшки, кој го повикал кај себе, а подоцна му дал и куќи на островот. Еден ракопис од XII век соопштува дека некои морнари го известиле преподобниот дека свети Давид бил болен и барал да биде посетен од него. Јустинијан, со својот духовен разум, сфатил дека тие морнари се лажни, дека тоа е ѓаволско привидение, па почнал да го чита 79 псалм. Откако завршил со читањето, морнарите „исчезнале како црни гаврани“. Откако стигнал до келијата, тој го нашол свети Давид во добро здравје.

По бесовско вдахновување, еден ден свети Јустинијан бил нападнат од неговите тројца прислужници. Кога Јустинијан ги изобличил нивните дела, тие се разгневиле, го турнале на земја и го убиле. Чудотворен извор на света вода бликнал на местото, каде што се стркалала неговата чесна глава. Злодејците набргу ги стигнала казна, па тие биле принудени да живеат одвоени од нормалниот свет и со нив никој не сакал да контактира.

Според преданието, свети Јустинијан ја подигнал својата глава и ја однесол на местото каде што сакал да Continue reading

Свети Тудвал, епископот на Треге

Saint_TugdualЖИТИЈА НА СВЕТИИ, КОИ СЕ ПРОСЛАВИЈА ВО ЗЕМЈАТА БРИТАНСКА

СПОМЕН НА СВЕТИОТ ОТЕЦ НАШ ТУДВАЛ, ЕПИСКОПОТ НА ТРЕГЕ И ЕДЕН ОД СЕДУМТЕ ПОКРОВИТЕЛИ НА БРЕТАНИЈА, ЧИЈ СПОМЕН ЦРКВАТА ГО СЛАВИ НА 5 ДЕКЕМВРИ

(?-564; Tugdual of Treguier)

Велшкиот монах Тудвал бил еден од синовите на кралот Хоел I Мор (Hoel I Mawr). Пред да се замонаши во Јинис Тудуал (источниот остров на свети Тудуал), кој се наоѓа на полуостровот Лејн (Lleyn), во северен Велс, тој заминал од Британија во Ирска. Подоцна емигрирал во Леон, во Бретанија, и се населил во местото Лан Пабу (Lan Pabu), заедно со своите 72 следбеници. Таму основал поголем манастир, под покровителство на кралот Дерох (Deroch of Domnonee). Оттука Тудвал патешествувал по Бретанија и им го проповедал евангелскиот збор на локалните жители. Го основал и манастирот Вал Трегор во Треге (Val Trechor at Treguier) и тука имал видение, дека треба да оди во Париз и да прими подарок во земја од франечкиот крал Хилдеберт. Кралот настојувал Тудвал да биде поставен за епископ на Треге, каде што е почитуван до денешен ден, а особено во пределите на Леон. Токму во Треге, свети Тудвал се упокоил во 564 година, а неговиот кивот и денес може да се види во соборната градска црква.

И денес неколку места во Велс го прославуваат свети Тудвал како свој заштитник. Неговото житие го напишал свети Леван, основачот на градот Килевен во Ирска. Освен во Треге, дел од неговите мошти се пренесени во Лавал и Шартр. Православната Црква неговиот спомен го празнува на 30 ноември според Јулијанскиот календар.

Свети Симеон Нов Богослов: Целта на христијанскиот живот

102133СВЕТИ СИМЕОН НОВ БОГОСЛОВ: ЦЕЛТА НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ЖИВОТ

Човекот е создаден од Творецот заради вечниот живот, а неговиот земен живот е подготовка за него. Нашата најглавна задача е – да живееме богоугодно и преку Господа Исуса Христа во целост да добиеме блажен живот, кој бил загубен од првосоздадениот Адам. Блажениот живот е плод на Светиот Дух и се состои во љубов, радост, мир, долготрпение, благост, милосрдност, вера, кротост, воздржливост (спореди: Гал. 5, 22-23). Тие добрини ни се даваат од Христос Спасителот во Светиот Дух. Само исправниот човек, вистинитиот, кроткиот, добриот, сочувствителниот, сострадателниот, милостивиот, милосрдниот, долготрпеливиот, незлобивиот и човекољубивиот е достоен за Бога. Ние се раѓаме за да ги стекнеме таквите својства на душата и да влеземе во соединување со Бога, да постанеме учесници на Неговата светост и да достигнеме полнота на благодатната состојба или обожување. Ние треба да се подвизуваме поради очистување, и тоа преку покајание и смирение, за да ги соединиме сите наши чувства со единиот и Преблаг Бог. Тогаш, сè божественео го спознаваме одеднаш и го разбираме со гледање, слушање, созерцание и отгкровение.

Ниту еден човек, ни праведен, ни грешен, сам по себе не можи да се спаси. Бог говори: „Кој е за помилување, ќе го помилувам, а кој за утешение – ќе го утешам“ (2. Мој. 33, 19). Свети пророк Давид, исповедајќи го ова, се обраќа кон Бога: „Господи Боже, Спасителу мој!“ (Псал. 88, 11).

Спасението се состои во постанувањето на учесници на Божјата светост, а давањето на светоста се состои во Божјата волја. За неа се удостоени оние, кои немаат никаква искривеност во помислите и кои ги управуваат своите срца кон Бога. Имено, милоста Божја се состои во Continue reading

Отец Јован Скрињик

17087_363512813842791_6087796734371422110_nОТЕЦ ЈОВАН СКРИЊИК

Отец Јован Скрињик е роден во селото Валки во близина на градот Харков, Украина во 1902 година. Во годините на болшевичките прогони успева, со последните групи на бегалци, да ја напушти родната земја и во 1919 година, со бегалскиот брод пристигнуваат во местото Зеленик на Јадранското Море, откаде се ставени во карантин и преместени во бегалските логори во Војводина. Тука наоѓа работа во рудник, но во неделните и празничните денови редовно ги посетувал светите богослужби. Од месниот свештеник бил забележан како ретко воспитано и религиозно момче, а откако ја видел неговата скромност и одлични гласовни квалитети, бил препорачан да се запише во богословија. Со благослов на епископот Јосиф се запишува во битолската богословија и истата успешно ја завршува во 1925 година.
По завршувањето на богословијата стапува во брак со Драгиња Скрињик, родум од селото Блаце во околината на Прокупље, а на 14/27 јануари 1925 година од епископот Охридско-битолски Јосиф е ракоположен за свештеник во црквата „Свето Благовештение“ во Прилеп и поставен за парохиски свештеник на втора парохија. На оваа должност останува до 1932 година, кога по потреба на служба е преместен како парохиски свештеник во црквата „Свето Богородица“ во Скопје. Почетокот на војната го дочекува во Скопје, но несакајќи да остане под управа на Бугарската Црква емигрира во Србија, па неколкупати ги менува парохиите. Најпрво е поставен за парохиски свештеник во
Continue reading

Свети Григориј Богослов: Мудри совети

101891СВЕТИ ГРИГОРИЈ БОГОСЛОВ: МУДРИ СОВЕТИ

По добриот почеток, доаѓа и прекрасен крај – таа вистина се оправдува во резултатот на делата. Ете почеток, кој носи добар крај: свето да се трудиш за доброто на животот! Кој има знаења, да не лета без крилја, зашто и птицата не лета без нив. Знаењето е најголема слава во животот на човекот – но и тоа штети на оној, кој го употребува злонамерно. Внимавај да не бидеш измамен од суетна слава – таа е пропаст за ограничените умови. Кога вршиш добро, погрижи се да бидеш постојан во него, зашто преминот кон зло е мал и брз. Скроти ја смеата и ставај граница на гневот, особено пак гледај со сите сили да отстраниш од себеси секаков празен збор. Пред сè, плаши се од Бога, почитувај ги своите родители, говори добро за духовниците и имај почит кон старите. Законот наредува – синот никогаш да не влегува во спор со својот татко, а природата пред него го задолжува со истото. Гневот кон жестокиот престапник не е тежок, зашто судот му го дава заслуженото. Од мудра уста капат најслатки зборови, а од горчливо грло излегуваат кавги. Од добриот јазик истекуваат слатки потоци, а во нескромната уста се раѓаат гнили зборови. За сиромавите пријатели се затворени вратите на богатите, богатите пак, ги сакаат блескавите замоци. Водата е прекрасен напиток; таа не ја нарушува јасноста на мислата; испиената, пак, чаша вино го заматува умот. Виното по природа е туѓо за целомудрието, затоа и произведува задоволство, што го дразни телото. Духот е лек и не трпи претоварен стомак – затоа борбата меѓу духот и телото е постојана.

Подобро е, умерено да се храни човек и да не мечтае за богата трпеза на сон. Глупавиот на сон постанува богат и сонува бездна од пари. Подобро е да бидеш бездетен, отколку да Continue reading

Свети Василиј Велики: Портретот на пијаницата

%d0%bf%d1%8c%d1%8f%d0%bd%d0%b8%d1%86%d0%b0-%d0%bc%d0%b0%d0%b9%d0%ba%d0%be%d0%b2-%d0%b8-%d0%b2СВЕТИ ВАСИЛИЈ ВЕЛИКИ: ПОРТРЕТОТ НА ПИЈАНИЦАТА

Со што се разликуваш ти, човеку, од бессловесните животни? Не со дарот ли на разум, кој си го добил од Творецот, ти постана началник и господар на сè? Писмото вели дека кој се лиши од разумот, по причина на пијанство, тој се вбројува кон неразумните животни и се споредува со нив; јас пак ќе додадам, дека пијаницата е понеразумен и од добитокот, затоа што бессловесно недогледува и недослушува како пијаниот? Пијаниците не ги познаваат ни своите најблиски, кон туѓите, пак, се однесуваат како кон познати. Често прескокнуваат сенка како поток или ров. Ушите им се полни со звуци и шумови како разбранувано море. Тие си претставуваат, дека земјата се подига нагоре, а планините се вртат наоколу. Тие понекогаш се смеат непрестано, а некогаш се онеспокојуваат и плачат неутешно – де се дрски и неплашливи, де плашливи и нерешителни. Сонот им е тежок и непробуден – близок до вистинска смрт; почивката, пак, им е побесчувствена и од самиот сон – затоа, животот им е сновидение. Еден нема облека, кај другиот завршува лебот за утре, а пијаниците имаат сè и во своето пијанство царуваат, предводат војски, градат градови, сечат пари! Други, пак, од нив, паѓаат во спротивни слабости – паѓаат во очај, постануваат тажни, неспокојни, солзливи, се плашат од секаков шум, од сè одат во ужас. Такво е она што следува и својството од виното што врие во срцата нивни.

Заразата од воздухот иде бавно – поразот од виното брзо: кој го опорочил образот Божји во себе, тој подлежи на лесно распаѓање. Пијаниците не само што се сушат и тлеат од излишни задоволства, кои ги прават сластољубиви, но и згоените наизглед тела, им се полни со Continue reading

Свети Игнатиј Брјанчанинов: За совеста

101737СВЕТИ ИГНАТИЈ БРЈАНЧАНИНОВ: ЗА СОВЕСТА

Совеста е сетило на човечкиот дух, премногу чувствително, светло, кое го разликува доброто од злото.

Ова сетило многу појасно го разликува доброто од злото, отколку умот.

Многу потешко е да ја прелажеме совеста, отколку умот.

Со прелажениот ум, поддржан од гревољубивата волја, совеста долго се бори.

Совеста е – природен закон.

Совеста го раководела човекот до пишаниот закон. Паднатото човештво постепено го усвојувало неправилниот начин на мислење за Бога, за доброто и злото: лажно наречениот разум ѝ ја предавал својата неправилност на совеста. Пишаниот закон постанал неопходност за раководство кон правото Богопознание и Богоугодната активност.

Христовото учење, запечатено со светото крштение, ја исцелува совеста од лукавство, со која гревот ја заразил. Вратеното правилно делување на совеста се подражава и возвишува преку следењето на Христовото учење.

Здравата состојба и правилното делување на совеста можно е единствено во крилото на Православната Црква, затоа што секоја примена неправилна мисла има влијание врз совеста: ја пренасочува од правилното делување.

Намерните гревови ја затапуваат, оглувуваат и успиваат совеста.

Секој грев кој не е очистен преку покајание, остава штетни влијанија врз Continue reading

Свети Асаф, епископот на Лан-Елви

asafЖИТИЈА НА СВЕТИИ, КОИ СЕ ПРОСЛАВИЈА ВО ЗЕМЈАТА БРИТАНСКА

СПОМЕН НА СВЕТИОТ ОТЕЦ АСАФ, ЕПИСКОПОТ НА ЛАН-ЕЛВИ, ЧИЈ СПОМЕН ЦРКВАТА ГО СЛАВИ НА 1 МАЈ

(?-околу 596/601; St. Asaph of Llan-Elwy)

Житијните податоци за свети Асаф,[1] епископот на Лан Елви, говорат дека тој бил внук на легендарниот крал Пабо Пост Придајн (Pabo Post Prydain). Иако податоците за него се базираат на локалното предание, кое се зачувало до денес, сепак, наоѓањето на јасенот, црквата, бунарот и долината во Тенгенеле, во околината на Холивел, ја докажуваат автентичноста на преданието и веродостојноста на житијните податоци. Речиси сите податоци за свети Асаф се сочувани во житијето на неговиот авва, свети Кентигерн,[2] кое е напишано од Џослин Фурнески (Jocelyn Furness) во XII век.

Свети Асаф бил духовен син на свети Кентигерн и тргнал по неговите стапки, кога тој ја напуштил Шкотска околу 545 година, за да ги избегне гонењата. Попатно, тие заедно го посетиле и свети Давид во Меневија, а потоа основале манастир на имотот, кој го добиле како подарок од Кадвалон, таткото на Мајлгун, кралот Гвинедски, по долината на реката Елва, по што и манастирот почнал да се вика Лан-Елви (Црквата на Елва).

Манастирската црква ја изградиле од бичени и исправени дрва, по примерот на Британците, зашто не биле во можност да ја направат од камен. Сите монаси, 965 на број, кои биле духовни чеда на свети Кентигерн, биле разделени на три дела: 300 неписмени ја обработувале земјата; 300 се занимавале со секојдневните активности, а останатите 365, според бројот на деновите во годината, ги извршувале секојдневните богослужби. Постарите од овие, му помагале на свети Кентигерн во управувањето со епархијата, а останатите се делеле на три хора, кои постојано пееле во црквата. Кога едниот хор завршувал со Continue reading